ऐका उपदेशाचीं लक्षणें । बहुविधें कोण कोणें ।
सांगतां तें असाधारणें । परी कांहीं येक सांगों ॥१॥
जगात दिल्या जाणाऱ्या विविध प्रकारच्या उपदेशांची लक्षणे ऐका; हे सर्व प्रकार विस्तारपूर्वक सांगणे कठीण असले तरी त्यातील महत्त्वाचे प्रकार सांगतो.
बहुत मंत्र उपदेशिती । कोणी नाम मात्र सांगती ।
येक ते जप करविती । वोंकाराचा ॥२॥
अनेक जण मंत्रांचा उपदेश करतात, काही केवळ देवाचे नाव सांगतात, तर काही ओंकाराचा जप करायला लावतात.
शिवमंत्र भवानीमंत्र । विष्णुमंत्र माहाल्क्ष्मीमंत्र ।
अवधूतमंत्र गणेशमंत्र । मार्तंडमंत्र सांगती ॥३॥
काही शिवमंत्र, भवानीमंत्र, विष्णूमंत्र, महालक्ष्मीमंत्र, अवधूतमंत्र, गणेशमंत्र किंवा सूर्यनारायणाचा मंत्र देतात.
मछकूर्मवर्ह्हावमंत्र । नृसिंहमंत्र वामनमंत्र ।
भार्गवमंत्र रघुनाथमंत्र । कृष्णमंत्र सांगती ॥४॥
काही मत्स्य, कूर्म, वराह, नृसिंह, वामन, परशुराम, श्रीराम किंवा श्रीकृष्णाच्या मंत्रांचा उपदेश करतात.
भैरवमंत्र मल्लारिमंत्र । हनुमंतमंत्र येक्षिणीमंत्र ।
नारायेणमंत्र पांडुरंगमंत्र । अघोरमंत्र सांगती ॥५॥
काही भैरव, खंडोबा, मारुती, यक्षिणी, नारायण, पांडुरंग किंवा अघोरी देवतांचे मंत्र देतात.
शेषमंत्र गरुडमंत्र । वायोमन्त्र वेताळमंत्र ।
झोटिंगमंत्र बहुधा मंत्र । किती म्हणौनि सांगावे ॥६॥
काही शेष, गरुड, वायू, वेताळ किंवा भुताखेतांचे मंत्र सांगतात; अशा मंत्रांची गणना कुठेवर करावी?
बाळामंत्र बगुळामंत्र । काळिमंत्र कंकाळिमंत्र ।
बटुकमंत्र नाना मंत्र । नाना शक्तींचे ॥७॥
काही बाला त्रिपुरसुंदरी, बगलामुखी, काली, कंकाली, बटुक भैरव किंवा विविध शक्तींचे नानाविध मंत्र देतात.
पृथकाकारें स्वतंत्र । जितुके देव तितुके मंत्र ।
सोपे अवघड विचित्र । खेचर दारुण बीजाचे ॥८॥
जगामध्ये जितक्या देवता आहेत तितके त्यांचे वेगवेगळे मंत्र आहेत; त्यांत काही सोपे, काही कठीण, तर काही उग्र बीजाक्षरांचे असतात.
पाहों जातां पृथ्वीवरी । देवांची गणना कोण करी ।
तितुके मंत्र वैखरी । किती म्हणौनि वदवावी ॥९॥
या पृथ्वीवर किती देवता आहेत याची मोजदाद कोण करणार? आणि त्या सर्व देवतांचे मंत्र मुखाने तरी किती म्हणून सांगावेत?
असंख्यात मंत्रमाळा । येकाहूनि येक आगळा ।
विचित्र मायेची कळा । कोण जाणे ॥१०॥
असंख्य प्रकारच्या मंत्रांच्या माळा आहेत आणि प्रत्येक मंत्र दुसऱ्यापेक्षा वेगळा आहे; या मायेची विचित्र लीला कोणालाही कळत नाही.
कित्येक मंत्रीं भूतें जाती । कित्येक मंत्रीं वेथा नासती ।
कित्येक मंत्रीं उतरती । सितें विंचू विखार ॥११॥
काही मंत्रांनी भूतबाधा दूर होते, काही मंत्रांनी आजार बरे होतात, तर काही मंत्रांनी विंचू-सापाचे विष उतरवले जाते.
ऐसे नाना परीचे मंत्री । उपदेशिती कर्णपात्रीं ।
जप ध्यान पूजा यंत्री । विधानयुक्त सांगती ॥१२॥
अशा विविध प्रकारच्या मंत्रांचा उपदेश लोकांच्या कानात केला जातो; आणि त्यांचे जप, ध्यान, पूजा व विधीचे नियम सांगितले जातात.
येक शिव शिव सांगती । । येक हरि हरि म्हणविती ।
येक उपदेशिती । विठल विठल म्हणोनी ॥१३॥
काही जण 'शिव शिव' म्हणायला सांगतात, काही 'हरी हरी' चा जप करायला लावतात, तर काही 'विठ्ठल विठ्ठल' असा उपदेश करतात.
येक सांगती कृष्ण कृष्ण । येक सांगती विष्ण विष्ण ।
येक नारायण नारायण । म्हणौन उपदेशिती ॥१४॥
काही 'कृष्ण कृष्ण', काही 'विष्णू विष्णू', तर काही 'नारायण नारायण' असा नाममंत्र देतात.
येक म्हणती अच्युत अच्युत । येक म्हणती अनंत अनंत ।
येक सांगती दत्त दत्त । म्हणत जावें ॥१५॥
काही 'अच्युत अच्युत', काही 'अनंत अनंत', तर काही 'दत्त दत्त' असा जप करायला सांगतात.
येक सांगती राम राम । येक सांगती ऒं ऒं म ।
येक म्हणती मेघशाम । बहुतां नामीं स्मरावा ॥१६॥
काही 'राम राम', काही 'ॐ ॐ', तर काही त्या मेघश्याम भगवंताचे नित्य स्मरण करा असे सांगतात.
येक सांगती गुरु गुरु । येक म्हणती परमेश्वरु ।
येक म्हणती विघ्नहरु । चिंतीत जावा ॥१७॥
काही 'गुरु गुरु', काही 'परमेश्वर परमेश्वर', तर काही विघ्नहर्त्या गणेशाचे सतत चिंतन करा असे सांगतात.
येक सांगती शामराज । येक सांगती गरुडध्वज ।
येक सांगती अधोक्षज । म्हणत जावें ॥१८॥
काही 'श्यामराज', काही 'गरुडध्वज', तर काही 'अधोक्षज' या नावाने देवाचा जप करायला लावतात.
येक सांगती देव देव । येक म्हणती केशव केशव ।
येक म्हणती भार्गव भार्गव । म्हणत जावें ॥१९॥
काही 'देव देव', काही 'केशव केशव', तर काही 'भार्गव भार्गव' असा जप करण्याचा उपदेश करतात.
येक विश्वनाथ म्हणविती । येक मल्लारि सांगती ।
येक ते जप करविती । तुकाई तुकाई म्हणौनी ॥२०॥
काही विश्वनाथाचे नाव घ्यायला लावतात, काही खंडोबाचे नाव सांगतात, तर काही 'तुकाई तुकाई' असा कुलदेवतेचा जप करायला सांगतात.
हें म्हणौनी सांगावें । शिवशक्तीचीं अनंत नांवें ।
इछेसारिखीं स्वभावें । उपदेशिती ॥२१॥
शिव आणि शक्तीची अशी अगणित नावे आहेत; ज्याच्या त्याच्या आवडीनुसार गुरु या नावांचा उपदेश करतात.
येक सांगती मुद्रा च्यारी । खेचरी भूचरी चाचरी अगोचरी ।
येक आसनें परोपरी । उपदेशिती ॥२२॥
काही खेचरी, भूचरी, चाचरी आणि अगोचरी या चार योगमुद्रा शिकवतात; तर काही नाना प्रकारची योगासने शिकवतात.
येक दाखविती देखणी । येक अनुहातध्वनी ।
येक गुरु पिंडज्ञानी । पिंडज्ञान सांगती ॥२३॥
काही ध्यानाची गूढ चक्रे दाखवतात, काही अनाहत नाद ऐकवतात, तर काही शरीररचनेचे ज्ञान सांगतात.
येक संगती कर्ममार्ग । येक उपासनामार्ग ।
येक सांगती अष्टांग योग । नाना चक्रें ॥२४॥
काही कर्ममार्ग, काही उपासनामार्ग, तर काही कुंडलिनीची चक्रे व अष्टांगयोगाची साधने शिकवतात.
येक तपें सांगती । येक अजपाअ निरोपिती ।
येक तत्वें विस्तारिती , तत्वज्ञानी ॥२५॥
काही कडक तपे सांगतात, काही अजपाजपाचा मार्ग दाखवतात, तर काही तत्त्वज्ञानी प्रकृतीच्या तत्त्वांचा विस्तार सांगतात.
येक सांगती सगुण । येक निरोपिती निर्गुण ।
येक उपदेशिती तीर्थाटण । फिरावें म्हणूनी ॥२६॥
काही सगुण भक्तीचा मार्ग सांगतात, काही निर्गुणाचा विचार मांडतात, तर काही तीर्थयात्रा करत फिरण्याचा उपदेश करतात.
येक माहावाक्यें सांगती । त्यांचा जप करावा म्हणती ।
येक उपदेश करिती । सर्व ब्रह्म म्हणोनी ॥२७॥
काही 'तत्त्वमसि'सारख्या महावाक्यांचा जप करायला सांगतात, तर काही सर्व जग ब्रह्ममय आहे असा उपदेश करतात.
येक शाक्तमार्ग सांगती । येक मुक्तमार्ग प्रतिष्ठिती ।
येक इंद्रियें पूजन करविती । येका भावें ॥२८॥
काही शाक्तमार्ग, काही स्वच्छंद मुक्तावस्था, तर काही इंद्रियांची पूजा करण्याचा मार्ग शिकवतात.
येक सांगती वशीकर्ण । स्तंबन मोहन उच्चाटण ।
नाना चेटकें आपण । स्वयें निरोपिती ॥२९॥
काही वशीकरण, स्तंभन, मोहन, उच्चाटन आणि विविध प्रकारच्या जादूटोण्याचा उपदेश करतात.
ऐसी उपदेशांची स्थिती । पुरे आतां सांगों किती ।
ऐसे हे उपदेश असती । असंख्यात ॥३०॥
अशा रीतीने जगात अगणित उपदेश आहेत; आता ते किती सांगावेत, अशा उपदेशांना काही अंतच नाही.
ऐसे उपदेश अनेक । परी ज्ञानेविण निरार्थक ।
येविषईंs असे येक । भगवद्वचन ॥३१॥
हे उपदेश अनेक प्रकारचे असले तरी आत्मज्ञानाशिवाय हे सर्व व्यर्थ आहेत; याविषयी प्रत्यक्ष भगवंताचेच वचन शास्त्रात आहे.
नानाशास्त्रं पठेल्लोको नाना दैवतपूजनम् ।
आत्मज्ञानं विना पार्थ सर्वकर्म निरर्थकम् ॥ १ ॥
हे अर्जुना, लोकांनी नाना शास्त्रे वाचली आणि अनेक देवतांची पूजा केली, तरी आत्मज्ञानाशिवाय त्यांची सर्व कर्मे व्यर्थ ठरतात.
शैवशाक्तागमाद्या ये अन्ये च बहवो मताः ।
अपभ्रंशसमास्ते । अपि जीवानां भ्रांतचेतसाम् ॥
न हि ज्ञानेन सदृशं पवित्रमिदमुत्तमम् ॥ २ ॥
या जगात आत्मज्ञानासारखे पवित्र आणि मंगल दुसरे काहीही नाही; म्हणूनच माणसाने सर्वप्रथम आत्मज्ञानाची प्राप्ती करून घेतली पाहिजे.
याकारणें ज्ञानासमान । पवित्र उत्तम न दिसे अन्न ।
म्हणौन आधीं आत्मज्ञान । साधिलें पाहिजे ॥३२॥
शैव, शाक्त इत्यादी नाना संप्रदायांचे मार्ग हे भ्रमित झालेल्या मनाचे अपभ्रंश आहेत; या जगात आत्मज्ञानासारखे अत्यंत पवित्र व श्रेष्ठ दुसरे काहीच नाही.
सकळ उपदेशीं विशेष । आत्मज्ञानाचा उपदेश ।
येविषईंs जगदीश । बहुतां ठाईं बोलिला ॥३३॥
सर्व प्रकारच्या उपदेशांमध्ये आत्मज्ञानाचा उपदेश हाच सर्वश्रेष्ठ आहे; याविषयी साक्षात जगदीश्वराने अनेक ठिकाणी सांगितले आहे.
यस्य कस्य च वर्णस्य ज्ञानं देहे प्रतिष्ठितम् ।
तस्य दासस्य दासोहं भवे जन्मनि जन्मनि ॥ ३ ॥
ज्या कोणाच्याही देहामध्ये आत्मज्ञान पक्के ठसले आहे, त्या ज्ञानी पुरुषाच्या दासाचा दास मी जन्मोजन्मी होईन.
आत्मज्ञानाचा महिमा । नेणे चतुर्मुख ब्रह्मा ।
प्राणी बापुडा जीवात्मा । काये जाणे ॥३४॥
ज्या आत्मज्ञानाचा पूर्ण महिमा चार तोंडांच्या ब्रह्मदेवालाही कळत नाही, तो हा क्षुद्र जीव कसा जाणू शकणार?
सकळ तीर्थांची संगती । स्नानदानाची फळश्रुती ।
त्याहूनि ज्ञानाची स्थिती । विशेष कोटिगुणें ॥३५॥
पृथ्वीवरील सर्व तीर्थांचे स्नान आणि महादानांचे जे फळ मिळते, त्यापेक्षा आत्मज्ञानाची महती कोटी पटींनी अधिक आहे.
॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि स्नानदानेषु यत्फलम् ।
तत्फलं कोटिगुणितं ब्रह्मज्ञानसमोपमम् ॥ ४ ॥
पृथ्वीवरील सर्व तीर्थांत स्नान केल्याने आणि दाने दिल्यामुळे जे फळ मिळते, त्यापेक्षा ब्रह्मज्ञानाची प्राप्ती कोटी पटींनी अधिक श्रेष्ठ आहे.
म्हणौनि जें आत्मज्ञान । तें गहनाहूनि गहन ।
ऐक तयाचें लक्षण । सांगिजेल ॥३६॥
म्हणून जे आत्मज्ञान अत्यंत गूढ आणि गहन आहे, त्या खऱ्या आत्मज्ञानाचे लक्षण आता पुढील समासात सांगितले जाईल.