संपूर्ण देवनागरी आरती संग्रह

सुखकर्ता दुःखहर्ता वार्ता विघ्नाची। नुरवी पुरवी प्रेम कृपा जयाची । सर्वांगी सुंदर उटी शेंदुराची। कंठी झळके माळ मुक्ताफळांची ॥१॥ जय देव जय dev जय मंगलमूर्ती। दर्शनमात्रें मनकामना पुरती ॥धृ.॥ रत्नखचित फरा तुज गौरीकुमरा। चंदनाची उटी कुंकुमकेशरा । हिरे जडित मुकुट शोभतो बरा। रुणझुणती नुपुरें चरणी घागरिया ॥२॥ लंबोदर पीतांबर फणीवरबंधना। सरळ सोंड वक्रतुंड त्रिनयना । दास रामाचा वाट पाहे सदना। संकटी पावावे निर्वाणी रक्षावे, सुरवरवंदना ॥३॥

नानापरिमळ दुर्वा शेंदूर शमिपत्रें। लाडू मोद्क अन्ने परिपूरित पात्रें। ऎसे पूजन केल्या बीजाक्षरमंत्रे। अष्टहि सिद्धी नवनिधी देसी क्षणमात्रें॥१॥ जय देव जय देव जय मंगलमूर्ती। तुझे गुण वर्णाया मज कैची स्फ़ूर्ती ॥धृ.॥ तुझे ध्यान निरंतर जे कोणी करिती। त्यांची सकलही पापे विघ्नेंही हरती। वाजी वारण शिबिका सेवक सुत युवती। सर्वहि पावती अंती भवसागर तरती॥२॥ शरणांगत सर्वस्वें भजती तव चरणी। कीर्ती तयांची राहे जोवर शशितरणि। त्रैलोक्यी ते विजयी अदभूत हे करणी। गोसावीनंदन रत नामस्मरणी॥३॥

उंदरावरि बैसोनि दूडदूडा येसी। हाती मोद्क लाडू घेउनियां खासी। भक्तांचे संकटी धावूनि पावसी। दास विनविती तुझियां चरणासी॥१॥ जय देव जय देव जय गणराजा सकळ देवां आधी तूं देव माझा॥धृ.॥ भाद्रपदमासी होसी तू भोळा। आरक्त पुष्पांच्या घालूनिया माळा। कपाळी लावूनी कस्तुरी टीळा। तेणे तू दिससी सुंदर सांवळा॥२॥ प्रदोषाचे दिवशी चंद्र श्रापीला। समयी देवे मोठा आकांत केला। इंदु येवोनि चरणी लागला। श्रीराम बहुत श्राप दिधला॥३॥ पार्वतीच्या सुता तू ये गणनाथा। नेत्र शिणले तुझी वाट पाहतां॥ किती अंत पाहासी बा विघ्नहर्ता। मला बुद्धी देई तू गणनाथा॥४॥

आरती करु तुज मोरया। मंगळगुणानिधी राजया॥ ध्रु० ॥ सिद्धीबुद्धीपती संकटनाशा। विघ्ननिवारण तूं जगदीशा॥१॥ धुंडीविनायक तू गजतुंडा। सिंदूरचर्चित विलसित शुंडा॥२॥ गोसावीनंदन तन्मय झाला। देवा देखोनिया तुझ शरण आला॥३॥

स्थापित प्रथमारंभी तुज मंगलमूर्ती। विघ्ने वारुनी करिसी दीनेच्छा पुरती। ब्रह्मा विष्णु महेश तीघे स्तुती करिती। सुरवर मुनिवर गाती तुझिया गुणकीर्ती॥१॥ जय देव जय देव जय गणराजा। आरती ओवाळू तुजला महाराजा॥धृ.॥ एकदंता स्वामी हे वक्रतुंडा। सर्वाआधी तुझा फ़डकतसे झेंडा। लप हालति गज शुंडा। गप गप मोद्क भक्षिसी घेऊनि करि उंडा॥२॥ शेंदूर अंगी चर्चित शोभत वेदभुजा। कर्णी कुंडल झळ्के दिनमनी उदय तुझा। परशांकुश करि तळपे मूषक वाहन दुजा। नाभिकमलावरती खेळत फ़णिराजा॥३॥ भाळी केशरिगंधावर कस्तुरी टीळा। हीरेजडित कंठी मुक्ताफ़ळ माळा॥ माणिकदास शरण तुज पार्वतिबाळा। प्रेमे आरती ओवाळिन वेळोवेळा॥४॥

वेदशास्त्रांमाजी तूं मंगलमूर्ती। अगणित महिमा तुझा कल्याण स्फ़ूर्ती॥ भक्तांलागी देसी विद्या अभिमत ती। मोरेश्वर नाम तुझे प्रसिद्ध या जगती॥१॥ जय देव जय देव जय मोरेश्वरा। तुझा न कळे पार शेषा फ़णिवरा॥धृ.॥ पुळ्यापश्ये नांदे महागणपती। माघ चतुर्थीला जनयात्रे याती। जें जें इच्छिति तें तें सर्वही पावती। गणराजा मज बाळा द्यावी अभिमती॥२॥ एकवीस दुर्वांकुरा नित्ये नेमेसी। आणूनि जे अर्पिती गणराजयासी॥ त्याचे तू भवबंधन देवा चुकविसी। विठ्ठलसुत हा ध्यातो तुझिया चरणासी॥३॥

जय देव जय देव जय वक्रतुंडा। सिंदुरमंडीत विशाळ सरळ भुजदंडा॥ ध्रु० ॥ प्रसन्न भाळा विमला करिं घेवूनि कमळा। उंदिरवाहन दोंदिल नाचसि बहुलील। रुणझुण करिती घागरिया घोळा। सतार सुस्वर गायन शोभित अवलीला॥१॥ सारीगपमधनीसप्तस्वर भेदा। धिमकिट धिमकिट मृदंग वाजती गतिछंदा॥ तातग थैया करिसी आनंदा। ब्रह्मादिक अवलोकिती तव पदारविंदा॥२॥ अभयवरदा सुखदा राजिवरलनयना। परशांकुशलड्डूधर शोभित शुभवदना। मुक्तेश्वर चरणांबूजिं अलिपरि करि भ्रमणा॥३॥

हरिहरब्रह्मादीकी तुजला पूजीलें। म्हणोनि त्यांचे कार्य सिद्धी त्वां नेले॥ ऎसा तू गणराजा नवसा योजिले। वर्णावया नकळे तुझी पाऊलें॥१॥ जय देव जय देव जय गजानना। आरती ओवाळू तुज सुंदर वदना॥जय.॥धृ.॥ तुज ऎसा सुंदर आणिक न दीसे। जिकडे पहावे तिकडे गणराज भासे। श्रवणी कुंड्लांची दीप्ती प्रकाशे॥ चंद्र सूर्य दोन्ही हेलावति जैसे॥जय.॥२॥ गंधपुष्पे दुर्वा तुजला जे वाहती। ते नर भाग्यवंत लक्ष्मी पावती॥ दर्शन हेळामात्रे तया होय मुक्ती। सहज नामा याणें गाइली आरती॥जयदेव॥३॥

दीनदयाळा गणपति स्वामी द्यावी मज भेटी। तव चरणांची सखया मजला आवडी मोठी॥धृ.॥ कवण अपराध म्हणवुनि देवा केला रुसवा। अहर्निशी मी हृदयी तुझा करितसे धांवा॥१॥ चिंताकूपी पडलों कोण काढील बाहेरी। धांवें पावें सखया करुणा करुनि उद्धरी॥२॥ icon ऐसे होते चित्ती तरि का प्रथमचि देवा। अंगीकार करुनि केला कृपेचा ठेवा॥३॥ आतां करणें त्याग तरिही स्वामी अघटित। शरण आलों माझा आता चुकवी अनर्थ॥४॥ यादवसुत हा विनवी दोन्ही जोडूनियां कर॥ तव चरणाचा सखया मजला आहे आधार॥५॥

युगे अठ्ठावीस विठ्ठल विटेवरी उभा । वामांगी रखुमाई दिसे दिव्य शोभा ॥ पुंडलिकाचे भेटी परब्रह्म आले गा । चरणी वाहे भीमा उद्धरी जगा ॥१॥ जय देव जय देव जय पांडुरंगा । आरती ओवाळू रखुमाईच्या वल्लभा ॥धृ.॥ तुळसीमाळा गळा कर ठेवूनि कटीं । कासे पितांबर कस्तुरी लल्लाटी ॥ देव मुनी जन ध्याती गरुडपारापाशीं । दर्शनमात्रे संकटे पळती भक्तांची ॥२॥ आषाढी कार्तिकी भक्त पूजक येती । चंद्रभागेमाजी स्नाने जे करिती ॥ दर्शन हेळामात्रे तया होय मुक्ती । केशवचरणी नामे गाइली आरती ॥३॥

येई हो येई बा विठ्ठला माऊलीये राया । साउलीची विठोबा मज लागलीसे माया ॥धृ.॥ तव चरणकमलांची गोडी लागलीसे भारी । क्षणभर न विसरू तुज हृदयात धरी ॥१॥ चंद्रभागेतीरी उभा पांडुरंग तो सावळा । भक्तांच्या माऊलीने केला पावन हा मेळा ॥२॥ प्रेमाचा हा ठेवा विठ्ठल नामस्मरणात । शरण आलो चरणी बाप्पा ठेवा कृपेचा हात ॥३॥

आरती ज्ञानराजा । महाकैवल्यतेजा । सेविती साधु संत । मनु वेधला माझा ॥ आरती ज्ञानराजा ॥ धृ.॥ लोपलें ज्ञान जगीं । हित नेणती कोणी । अवतार पांडुरंग । नांव ठेविलें ज्ञानी ॥ आरती ज्ञानराजा… ॥१॥ कनकाचें ताट करीं । उभ्या गोपिका नारी । नारद तुंबरू हो । सामगायन करीं ॥ आरती ज्ञानराजा… ॥२॥ प्रगट गुह्य बोले । विश्व ब्रह्मचि केलें । रामा जनार्दनीं । पायीं टकचि ठेलें ॥ आरती ज्ञानराजा… ॥३॥

आरती तुकाराम । स्वामी सद्गुरु धाम ॥ सच्चिदानंद मूर्ती । पाय दाखवी आम्हा ॥ जय देव जय देव ॥ धृ.॥ राघवे सागरात । पाषाण तारीले ॥ तैसे हें तुकोबाचे । अभंग उदकी रक्षिले ॥ आरती तुकाराम ॥१॥ तुकिता तुलनेसी । ब्रह्म तुकासी आले ॥ म्हणोनि रामेश्वरे । चरणी मस्तक ठेविले ॥ आरती तुकाराम ॥२॥

आरती एकनाथा ॥ महाराजा समर्था ॥ त्रिभुवनी तूंचि थोर ॥ जगद्गुरू जगन्नाथा ॥ धृ ॥ एकनाथ नाम सार ॥ वेदशात्रांचे गूज ॥ संसार दुःख नासे ॥ महाराजांचे बीज ॥१॥ एकनाथ नाम घेतां ॥ सुख वाटले चित्ता ॥ अनंत गोपाळदास ॥ घणी न पुरे गाता ॥२॥

जन्मना पांडुरंगे । जिव्हेवरी लिहिले । शतकोटी अभंग । प्रमाण कवित्व रचिले ॥१॥ जय जयाजी भक्तरायां । जिवलग नामया । आरती ओवाळिता । चित्त पालटे काया ॥ धृ.॥ घ्यावया भक्तिसुख । पांडुरंगे अवतार । धरुनियां तीर्थमिषें । केला जगाचा उद्धार ॥२॥ प्रत्यक्ष प्रचीती हे । वाळवंट परिस केला । हारपली विषमता । द्वैतबुद्धी निरसली ॥३॥ समाधि महाद्वारी । श्रीविठ्ठलचरणी । आरती ओवाळितो । परिसा कर जोडू ॥४॥

लवथवती विक्राळा ब्रह्मांडी माळा । विषे कंठ काळा त्रिनेत्री ज्वाळा ॥ लावण्यसुंदर मस्तकी बाळा । तेथुनिया जळ मिळे निर्मळ वाळा ॥१॥ जय देव जय देव जय श्रीशंकरा । आरती ओवाळू भावें कर्पूरगौरा ॥धृ.॥ कर्पूरगौरा भोळा नयनी विशाळा । अर्धांगी पार्वती सुमनमाळा ॥ कंठी झळके मुंडमाळा मुकुट विशाळा । शेंदूर अंगी चर्चित लाविला वेल्हाळा ॥२॥ व्याघ्रांबर फणिवरधर सुंदर मदनारी । पंचानन मनमोहन कैलासविहारी ॥ सदाशिव सर्वेश्वर संकट हारी । मुक्तेश्वर चरणांबुजी अलिपरि भ्रमणा ॥३॥

दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारी । अनाथनाथे आंबे करुणा विस्तारी ॥ वारी वारी जन्ममरणते वारी । हारी पडलो आता संकट निवारी ॥१॥ जय देव जय देव जय महिषासूरमर्दिनी । सुरवरईश्वरवरदे तारक संजीवनी ॥धृ.॥ त्रिभुवनभुवनी पाहतां तुजऐसे नाही । चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही ॥ साही विवाद करितां पडले प्रवाही । ते तू भक्तांलागी पावावे लवलाही ॥२॥ प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासा । क्लेशांपासुनी सोडी तोडी भवपाशा ॥ अंबे तुजविण कोठें गाऊ मी आशा । नरहरि तल्लीन झाला पदपंकजलेशा ॥३॥

जय देवी जय देवी जय महालक्ष्मी । वससी कोल्हापुरी करवीर क्षेत्री ॥ ध्रु० ॥ मातुळिंग गदा खेटक धारण हस्ते । किरीट मुकुट मणिक झळकतसे माथा ॥१॥ सिंहावर आरूढ सिंहवाहिनी अंबे । भक्तांच्या रक्षणी प्रगटसी देवी ॥२॥ सुवर्ण पुतळ्यांची माळ विशाळा । आरती ओवाळू भावें करुनी हा मेळा ॥३॥

सत्राणे उड्डाणे हुंकार वदनी । करि वज्रपुच्छ लंगूर परळी भजनी ॥ बारीक रूप दाखविले लंकेश्वरासी । महान रूप केले महाबळासी ॥१॥ जय देव जय देव जय श्रीहनुमंता । तुमचे चरणी ठेविले मस्तक अनंता ॥धृ.॥ अंजनीसुता कपिकुळटिळका विशाळा । शेंदूर अंगी चर्चित मुक्ताफळमाळा ॥ रामभक्त कैवारी संकट समयासी । धावूनि पावसी दासांच्या हाकेसी ॥२॥ रामदास विनवी जोडूनिया हात । चरणापाशी ठेविला मस्तक सतत ॥३॥