ऐका कुविद्येचीं लक्षणें । अति हीनें कुलक्षणें ।
त्यागार्थ बोलिलीं ते श्रवणें । त्याग घडे ॥१॥
आता अत्यंत हीन अशा कुविद्येची लक्षणे ऐका; हे दोष समजून घेऊन त्यांचा त्याग करता यावा म्हणूनच ते सांगितले आहेत.
ऐका कुविद्येचा प्राणी । जन्मा येऊन केली हानी ।
सांगिजेल येहीं लक्षणीं । वोळखावा ॥२॥
ज्याच्या ठायी कुविद्या भरलेली असते, तो जन्माला येऊन स्वतःच्या जीवनाची माती करतो; अशा माणसाला या लक्षणांवरून ओळखावे.
कुविद्येचा प्राणी असे । तो कठिण निरूपणें त्रासे ।
अवगुणाची समृद्धि असे । म्हणौनियां ॥३॥
ज्याच्या अंगी अवगुणांचा भरणा असतो, असा कुविद्येने ग्रासलेला माणूस तत्त्वज्ञानाचा खरा आणि परखड विचार ऐकून अस्वस्थ होतो.
दंभो दर्पो अभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च ।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ संपदमासुरीम ॥
हे अर्जुना, ढोंगीपणा, गर्व, अहंकार, क्रोध, कठोर बोलणे आणि अज्ञान ही आसुरी प्रवृत्तीच्या माणसांची मुख्य लक्षणे आहेत.
काम क्रोध मद मत्सर । लोभ दंभ तिरस्कार ।
गर्व ताठा अहंकार । द्वेष विषाद विकल्पी ॥४॥
काम, क्रोध, मद, मत्सर, लोभ, ढोंगीपणा, तिरस्कार, गर्व, ताठा, अहंकार, द्वेष आणि सतत संशय हा आसुरी स्वभाव त्याच्यात असतो.
आशा ममता तृष्णा कल्पना । चिंता अहंता कामना भावना ।
असूय अविज्ञा ईषणा वासना । अतृप्ती लोलंगता ॥५॥
अति आशा, मोह, अतृप्त वासना, व्यर्थ चिंता, मीपणा, असूया, अज्ञान आणि कधीही तृप्त न होणारी हाव हे दुर्गुण त्याच्यात ठासून भरलेले असतात.
इछ्या वांछ्या चिकिछ्या निंदा । आनित्य ग्रामणी मस्ती सदा ।
जाणीव अवज्ञा विपत्ती आपदा । दुर्वृत्ती दुर्वासना ॥६॥
तीव्र वासना, फुकटची चिकित्सा, निंदा, सतत दादागिरी व उद्दामपणा, संकटे ओढवून घेणे आणि मनात सदैव वाईट विचार घोळणे हे त्याचे रूप असते.
स्पर्धा खटपट आणि चटचट । तर्हे झटपट आणी वटवट ।
सदा खटपट आणी लटपट । परम वेथा कुविद्या ॥७॥
सतत ईर्ष्या, नको ती खटपट, कुरबूर, उगाच घाईगर्दी आणि निरर्थक बडबड करून जीवन त्रस्त करून सोडणे हीच कुविद्या आहे.
कुरूप आणी कुलक्षण । अशक्त आणी दुर्जन ।
दरिद्री आणी कृपण । आतिशयेंसीं ॥८॥
चेहऱ्याने बेढब आणि वागण्याने अवगुणी, अंगात ताकद नसताना दुष्टपणा करणारा आणि अत्यंत दरिद्री असूनही भयंकर कंजूष असणारा.
आळसी आणी खादाड । दुर्बळ आणी लाताड ।
तुटक आणी लाबाड । आतिशयेंसीं ॥९॥
अतिशय आळशी आणि खादाड, दुर्बळ असूनही लाथा मारणारा उद्धट, स्वतः तुटक राहणारा आणि अत्यंत लबाड असणारा.
मूर्ख आणी तपीळ । वेडें आणी वाचाळ ।
लटिकें आणी तोंडाळ । आतिशयेंसीं ॥१०॥
बुद्धीने मूर्ख असून लगेच चिडणारा, वेड्यासारखा अखंड बडबड करणारा आणि खोटे बोलून लोकांवर गुरगुरणारा.
नेणे आणी नायके । न ये आणी न सीके ।
न करी आणी न देखे । अभ्यास दृष्टी ॥११॥
स्वतःला काही समजत नाही आणि दुसऱ्याचे ऐकत नाही, स्वतःला काही येत नाही आणि शिकायची इच्छाही नाही, कसलाही अभ्यास न करणारा.
अज्ञान आणी अविस्वासी । छळवादी आणी दोषी ।
अभक्त आणी भक्तांसी । देखों सकेना ॥१२॥
पूर्ण अज्ञानी, अविश्वासू, सतत दुसऱ्याला त्रास देणारा, चुका शोधणारा आणि देवावर श्रद्धा नसून भक्तांचा द्वेष करणारा.
पापी आणी निंदक । कष्टी आणी घातक ।
दुःखी आणी हिंसक । आतिशयेंसीं ॥१३॥
पापी वृत्तीचा, दुसऱ्याची निंदा करणारा, सदैव दुःखी राहून इतरांचा घात करणारा आणि मुक्या जिवांना छळणारा.
हीन आणी कृत्रिमी । रोगी आणी कुकर्मी ।
आचंगुल आणी अधर्मी । वासना रमे ॥१४॥
खोट्या मनाचा, कपटी, रोगी असूनही दुष्कर्मे करणारा आणि सातत्याने अधर्माच्या मार्गावर धावणारा.
हीन देह आणी ताठा । अप्रमाण आणी फांटा ।
बाष्कळ आणी करंटा । विवेक सांगे ॥१५॥
स्वतःचे व्यक्तिमत्त्व सामान्य असून भलताच ताठा बाळगणारा, बेजबाबदारपणे वागणारा आणि स्वतः अवगुणी असताना दुसऱ्याला शहाणपण शिकवणारा.
लंडी आणी उन्मत्त । निकामी आणी डुल्लत ।
भ्याड आणी बोलत । पराक्रमु ॥१६॥
काहीही कर्तृत्व नसताना उन्मत्त झालेला, बिनकामाचा असून हवेत डोलणारा आणि अंगात हिंमत नसताना पराक्रमाच्या थापा मारणारा.
कनिष्ठ आणी गर्विष्ठ । नुपरतें आणी नष्ट ।
द्वेषी आणी भ्रष्ट । आतिशयेंसीं ॥१७॥
अत्यंत कनिष्ठ वृत्तीचा असून गर्विष्ठ, काहीही सुधारणा न होणारा दुर्जन, सतत दुसऱ्याचा द्वेष करणारा आणि भ्रष्ट आचरणाचा.
अभिमानी आणी निसंगळ । वोडगस्त आणी खळ ।
दंभिक आणी अनर्गळ । आतिशयेंसीं ॥१८॥
अहंकारी, उद्धट, संकटांनी वेढलेला असूनही दुष्ट प्रवृत्ती न सोडणारा, दांभिक आणि मर्यादाहीन वर्तन करणारा.
वोखटे आणी विकारी । खोटे आणी अनोपकारी ।
अवलक्ष्ण आणी धिःकारी । प्राणिमात्रांसी ॥१९॥
मनाने वाईट, सतत विकारांनी पछाडलेला, खोटारडा, उपकाराची जाणीव नसलेला आणि सर्व प्राणिमात्रांचा विनाकारण तिरस्कार करणारा.
अल्पमती आणी वादक । दीनरूप आणि भेदक ।
सूक्ष्म आणी त्रासक । कुशब्दें करूनि ॥२०॥
कमी बुद्धीचा असून सतत वाद घालणारा, स्वतः लाचार राहून इतरांमध्ये फूट पाडणारा आणि आपल्या कटू शब्दांनी सर्वांना दुखावणारा.
कठिणवचनी कर्कशवचनी । कापट्यवचनी संदेहवचनी ।
दुःखवचनी तीव्रवचनी । क्रूर निष्ठुर दुरात्मा ॥२१॥
कठोर, कर्कश, कपटी, संशयी, दुःख देणारे आणि अत्यंत क्रूर शब्द बोलणारा दुराचारी.
न्यूनवचनी पैशून्यवचनी । अशुभवचनी अनित्यवचनी ।
द्वेषवचनी अनृत्यवचनी । बाष्कळवचनी धिःकारु ॥२२॥
दुसऱ्याला कमी लेखून बोलणारा, पाठीमागे चहाडी करणारा, अशुभ आणि द्वेषयुक्त बडबड करून लोकांचा धिक्कार करणारा.
कओअटी कुटीळ गाठ्याळ । कुर्टें कुचर नट्याळ ।
कोपी कुधन टवाळ । आतिशयेंसीं ॥२३॥
कपटकारस्थानी, कुटील, कावेबाज, कामचुकार, नेहमी संतापणारा आणि इतरांची टवाळी करण्यात वेळ घालवणारा.
तपीळ तामस अविचार । पापी अनर्थी अपस्मार ।
भूत समंधी संचार । आंगीं वसे ॥२४॥
तामसी, उतावळ्या स्वभावाचा, अविचारी, पापी, मानसिक संतुलन बिघडलेला आणि जणू अंगात भूत संचारल्यासारखा वागणारा.
आत्महत्यारा स्त्रीहत्यारा । गोहत्यारा ब्रह्महत्यारा ।
मातृहत्यारा पितृहत्यारा । माहापापी पतित ॥२५॥
स्वतःचा घात करणारा, स्त्रीहत्या, गोहत्या किंवा ज्ञानी लोकांचा घात करणारा आणि आई-वडिलांना छळणारा महापापी.
उणें कुपात्र कुतर्की । मित्रद्रोही विस्वासघातकी ।
कृतघ्न तल्पकी नारकी । अतित्याई जल्पक ॥२६॥
कुपात्र, वाईट तर्क लावणारा, मित्रांशी द्रोह करणारा, कृतघ्न आणि निरर्थक वाद घालून लोकांचा विश्वासघात करणारा.
किंत भांडण झगडा कळहो । अधर्म अनराहाटी शोकसंग्रहो ।
चाहाड वेसनी विग्रहो । निग्रहकर्ता ॥२७॥
सतत संशय, भांडणे, कज्जे आणि अधर्म करणारा, नेहमी शोकग्रस्त राहणारा, चहाडखोर आणि व्यसनांच्या आहारी गेलेला.
द्वाड आपेसी वोंगळ । चाळक चुंबक लच्याळ ।
स्वार्थी अभिळासी वोढाळ । आद्दत्त झोड आदखणा ॥२८॥
अत्यंत वाईट, अपकीर्ती ओढवून घेणारा, स्वार्थी, हावरट, दुसऱ्याचे ओरबाडून घेणारा आणि उद्धट वागणारा.
शठ शुंभ कातरु । लंड तर्मुंड सिंतरु ।
बंड पाषांड तश्करु । अपहारकर्ता ॥२९॥
कपटी, मूर्ख, घाबरट, पाखंडी, बंडखोर आणि दुसऱ्याची संपत्ती चोरून अपहार करणारा.
धीट सैराट मोकाट । चाट चावट वाजट ।
थोट उद्धट लंपट । बटवाल कुबुद्धी ॥३०॥
निर्लज्जपणे सैराट वागणारा, उनाड, आगाऊ, उद्धट आणि वाईट बुद्धीने विषयात लंपट झालेला.
मारेकरी वरपेकरी । दरवडेकरी खाणोरी ।
मैंद भोंदु परद्वारी । भुररेकरी चेटकी ॥३१॥
हाणामारी करणारा, लुटारू, दरोडेखोर, लोकांवर अचानक तुटून पडणारा, भोंदू आणि परस्त्रीवर नजर ठेवणारा.
निशंक निलाजिरा कळभंट । टौणपा लौंद धट उद्धट ।
ठस ठोंबस खट नट । जगभांड विकारी ॥३२॥
लाजलज्जा सोडून उघडा पडलेला, जाड बुद्धीचा, आडदांड, उद्धट आणि जगाशी सतत भांडणे उकरून काढणारा विकारवश मनुष्य.
अधीर आळिका अनाचारी । अंध पंगु खोकलेंकरी ।
थोंटा बधिर दमेकरी । तर्ह्ही ताठा न संडी ॥३३॥
अधीर, अस्वच्छ, अधर्मी, आंधळा, पांगळा किंवा अनेक आजारांनी ग्रासलेला असला तरी मनातला ताठा न सोडणारा.
विद्याहीन वैभवहीन । कुळहीन लक्ष्मीहीन ।
शक्तिहीन सामर्थ्यहीन । अदृष्टहीन भिकारी ॥३४॥
ज्याच्याकडे विद्या, वैभव, चांगले कुल, संपत्ती आणि ताकद काहीही नाही; जो केवळ दुर्भाग्याने भिकारी झालेला आहे.
बळहीन कळाहीन । मुद्राहीन दीक्षाहीन ।
लक्षणहीन लावण्यहीन । आंगहीन विपारा ॥३५॥
ज्याच्याजवळ शक्ती, कला, योग्यता, चांगले आचार आणि रूप काहीही नाही, असा सर्व दृष्टीने उणा असलेला.
युक्तिहीन बुद्धिहीन । आचारहीन विचारहीन ।
क्रियाहीन सत्वहीन । विवेकहीन संशई ॥३६॥
ज्याच्याकडे युक्ती नाही, बुद्धी नाही, चांगले आचरण नाही, विचार करण्याची क्षमता नाही आणि जो केवळ संशयात बुडालेला आहे.
भक्तिहीन भावहीन । ज्ञानहीन वैराग्यहीन ।
शांतिहीन क्ष्माहीन । सर्वहीन क्षुल्लकु ॥३७॥
ज्याच्या मनात भक्ती, प्रेम, आत्मज्ञान, वैराग्य, शांती आणि क्षमा यांपैकी काहीही शिल्लक नाही; असा सर्व दृष्टीने कनिष्ठ माणूस.
समयो नेणे प्रसंग नेणे । प्रेत्न नेणे अभ्यास नेणे ।
आर्जव नेणे मैत्री नेणे । कांहींच नेणे अभागी ॥३८॥
ज्याला वेळ आणि प्रसंगाचे भान नाही, प्रयत्न आणि अभ्यासाची माहिती नाही आणि जो साधी मैत्री किंवा नम्रताही जाणत नाही असा अभागी.
असो ऐसे नाना विकार । कुलक्षणाचें कोठार ।
ऐसा कुविद्येचा नर । श्रोतीं वोळखावा ॥३९॥
अशा अनेक वाईट विकारांनी भरलेला मनुष्य हा कुलक्षणांचे जणू कोठारच असतो; श्रोत्यांनी कुविद्येने ग्रासलेल्या माणसाला या लक्षणांवरून ओळखावे.
ऐसीं कुविद्येचीं लक्षणें । ऐकोनि त्यागची करणें ।
अभिमानीं तर्ह्हें भरणें । हें विहित नव्हें ॥४०॥
ही कुविद्येची वाईट लक्षणे ऐकून त्यांचा पूर्णपणे त्याग करावा; स्वतःच्या अहंकारापोटी या दोषांचे कधीही समर्थन करू नये.