तुकाराम महाराज गाथा, ज्ञानेश्वर माऊलींचे विराण्या अभंग आणि थोर संतांच्या भक्तीरसाने ओथंबलेला १००+ अभंगांचा स्वतंत्र संग्रह.
अभंग हा मराठी संतकाव्यातील सर्वात लोकप्रिय काव्यप्रकार आहे. वारकरी संतांनी आपल्या भक्तीचे, अनुभवाचे आणि उपदेशाचे विचार सोप्या, बोलक्या मराठीत मांडण्यासाठी हा प्रकार वापरला. अभंगात साधारणपणे काही चरण असतात आणि त्यातील एका चरणाला 'ध्रु.' म्हणजे ध्रुवपद किंवा टेक म्हटले जाते. गाताना किंवा वाचताना हे ध्रुवपद वारंवार येते आणि अभंगाचा मध्यवर्ती भाव अधोरेखित करते. शेवटच्या चरणात सहसा संतांचे नाव येते, उदाहरणार्थ 'तुका म्हणे', 'नामा म्हणे', 'एका जनार्दनी'.
पंढरपूरचा विठ्ठल हा वारकरी संप्रदायाचा आधार आहे. आषाढी आणि कार्तिकी एकादशीच्या वारीत लाखो वारकरी चालत पंढरपूरला जातात आणि वाटेत अभंग, भजन आणि हरिपाठ गातात. भजन, कीर्तन आणि प्रवचनात अभंग हा केंद्रस्थानी असतो. त्यामुळे पिढ्यानपिढ्या हे अभंग तोंडोतोंडी जपले गेले आणि आजही ते गावागावातील भजनी मंडळांत ऐकू येतात.
या पानावर १९ संतांच्या अभंगांचे स्वतंत्र संग्रह दिले आहेत. ते खालीलप्रमाणे समजून घेता येतील:
अभंगांबरोबर आपण सार्थ हरिपाठ, ग्रंथ संपदा, निवडक अभंग आणि संत साहित्य येथील मजकूरही वाचू शकता.