अभंग संग्रह : संत भागूबाई

संत भागूबाई विठ्ठलाकडे अतिशय आर्ततेने आळवणी करत आहेत. त्या म्हणतात, "हे देवा, मी मोठी अपराधी आहे, तरीही तू मला तुझ्या पोटी घालावे (माझा सांभाळ करावा). मी एक अज्ञानी लहान मूल आहे, मग तू मला तुझ्या कृपेचे दूध का देऊ नये? तू सर्व संतांना भेटतोस, पण मी मात्र एकटी परदेशी असल्यासारखी आहे." शेवटी भागूबाई म्हणतात, "हे विठोबा, तू मला प्रेमाने तुझ्या पोटाशी धरून माझा स्वीकार कर."

या अभंगात साधूसंगतीचे आणि नामस्मरणाचे महत्त्व सांगितले आहे. संत म्हणतात, "अरे मना, तू साधूंची संगत धर, ज्यामुळे तुझी वाणी श्रीहरीच्या स्मरणात रंगून जाईल. मनात दृढ भक्ती ठेव आणि वासनेचा (कामाचा) त्याग कर. हे मायाजाल म्हणजे केवळ मृगजळ आहे, यात जर तू गुंतून राहिलास तर तुझी गती चांगली होणार नाही. संसाराच्या या अथांग आणि कठीण डोहात तू बुडून जाशील, म्हणून यातून पार होण्यासाठी 'विठ्ठलनाम' नावाचे तारू (नाव) घट्ट धर. कीर्तनाच्या रंगात रंगून तू देवाशी एकरूप हो." शेवटी भागूबाई म्हणतात, "मी तुला मनोभावे नमन करत आहे."