वसुदेव देवकीचिये उदरीं । कृष्ण जन्मले मथुरेभितरीं ।
कंसाचिये बंदिशाळे माझारीं । श्रावण कृष्णाष्टमीं मध्यरात्रीं ॥१॥
अयोनिसंभव चतुर्भुज । शंख चक्र गदांबुज ।
चहूं करीं आयुधें सुतेज । मुगुट कुंडलें वनमाळा ॥२॥
कासे पीतांबर कसिला । कंठीं कौस्तुभ तेजागळा ।
श्रीवत्सलांछन शोभला । माझी मेखळा जडिताची ॥३॥
मस्तकीं मुगुट रत्नखेवणी । रत्नमय कुंडलें उभय कर्णी ।
देखोनियां देवकी नयनीं । म्हणे या कैसोनि आच्छादूं ॥४॥
देखतां वसुदेवहि विस्मित । म्हणे बाळ नव्हे हा जगन्नाथ ।
सायुधें भूषणें घवघवित । तेज:पुंज निजात्मा ॥५॥
देवकी लागोनियां पायांशीं । म्हणे गोकुळां नेऊनि लपवा यासी ।
विदित झालिया रायासी । नेदी वांचो या बाळका ॥६॥
निळा म्हणे ऐसी चिंता । जाकळुनी ठेली तया उभयतां ।
हें देखोनियां श्रीकृष्णनाथा । कळों सरलें हृद्गत ॥७॥
कंसाचिये बंदिशाळे माझारीं । श्रावण कृष्णाष्टमीं मध्यरात्रीं ॥१॥
अयोनिसंभव चतुर्भुज । शंख चक्र गदांबुज ।
चहूं करीं आयुधें सुतेज । मुगुट कुंडलें वनमाळा ॥२॥
कासे पीतांबर कसिला । कंठीं कौस्तुभ तेजागळा ।
श्रीवत्सलांछन शोभला । माझी मेखळा जडिताची ॥३॥
मस्तकीं मुगुट रत्नखेवणी । रत्नमय कुंडलें उभय कर्णी ।
देखोनियां देवकी नयनीं । म्हणे या कैसोनि आच्छादूं ॥४॥
देखतां वसुदेवहि विस्मित । म्हणे बाळ नव्हे हा जगन्नाथ ।
सायुधें भूषणें घवघवित । तेज:पुंज निजात्मा ॥५॥
देवकी लागोनियां पायांशीं । म्हणे गोकुळां नेऊनि लपवा यासी ।
विदित झालिया रायासी । नेदी वांचो या बाळका ॥६॥
निळा म्हणे ऐसी चिंता । जाकळुनी ठेली तया उभयतां ।
हें देखोनियां श्रीकृष्णनाथा । कळों सरलें हृद्गत ॥७॥
मथुरेत कंसाच्या कारागृहात श्रावण महिन्याच्या वद्य अष्टमीला मध्यरात्री देवकी आणि वसुदेवाच्या पोटी श्रीकृष्णाचा जन्म झाला. तो मानवी योनीतून जन्माला न येता थेट चतुर्भुज रूपात प्रकट झाला. त्याच्या हातात शंख, चक्र, गदा आणि पद्म होते; अंगावर पीतांबर, गळ्यात कौस्तुभ मणी आणि दिव्य दागिने होते. हे अद्भुत रूप पाहून देवकी-वसुदेव थक्क झाले. कंसाच्या भयामुळे देवकीने वसुदेवांना विनवणी केली की या बाळाला त्वरित गोकुळात नेऊन लपवा, नाहीतर कंस याला जिवंत सोडणार नाही. संतांच्या मते, श्रीकृष्णनाथाने त्यांच्या मनातील ही चिंता मनोमन ओळखली.