सार्थ भानुदास गाथा : नाममहिमा

आमुचिये कूळीं पंढरीचा नेम ।
मुखीं सदा नाम विठ्ठलांचें ॥१॥
न कळे आचार न कळे विचार ।
न कळे वेव्हार प्रपंचाचा ॥२॥
असों भलते ठायीं जपूं नामावळी ।
कर्माकर्म होळी होय तेणें ॥३॥
भानुदास म्हणे उपदेश आम्हां ।
जोडिला परमात्मा श्रीराम हा ॥४॥

जपतां नाम विठठलांचे ।
भय नाहीं हो काळांचे ॥१॥
नाममंत्र त्रिअक्षर ।
करी सदा तो उच्चार ॥२॥
विठ्ठलनामें सुख आनंद ।
भानुदासा परमानंद ॥३॥

तुमचें नाम गोड नाम गोड ।
पुरवी कोड जीवांचें ॥१॥
वाचे सुलभ नामावळी ।
महादोषां होय होली ॥२॥
सुख अनुपम्य गातां नाम ।
भानूदास म्हणे आम्हां विश्राम ॥३॥

नामाचा महिमा शुक सांगे ।
परिक्षिती राजा जाणे अंगें ॥१॥
जपतांचि रामकृष्ण नामें ।
दहन होतीं कर्माकर्में ॥२॥
नामें दया शांति क्षमा ।
नामें शीतळ शंकर उमा ॥३॥
नाम जप ध्यानीं मनीं ।
भानुदास वंदितो चरणीं ॥४॥

एक नामापरतें साधन ।
नाहीं नाहीं दुजें आन ॥१॥
वाया धावतीं बराडी ।
करती संसाराची जोडी ॥२॥
न चुकें जन्ममरण वेरझारा ।
हे तो नकळे पामरा ॥३॥
नामा वांचुनि जें जें कर्म ।
अवघा जाण तो अधर्म ॥४॥
भानुदास प्रेमें नाचे ।
सदा नाम घोष वाचे ॥५॥

चार युगांमांजीं पावन ।
कलिमांजीं सोपें भजन ॥१॥
मना दृढ करुणि साचा ।
विठ्ठल विठ्ठल वदे वाचा ॥२॥
संकल्प विकल्प नको भिन्न ।
तेणें पावे हरीचरण ॥३॥
नामें जीवींचा जिव्हाळा ।
भानुदास जीवनकळा ॥४॥

तारक नाम सोपें साचें ।
विठ्ठल विठ्ठल वदतां वांचे ॥१॥
जन्ममृत्यूचें खंडन ।
पापातापाचें दहन ॥२॥
नामें निजध्यास देखा ।
भानुदासा सुखें सुखा ॥३॥