॥ दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा ॥ संतवाणी डिजिटल लायब्ररी २०२६
श्री दत्त संप्रदाय द्वितीय अवतार

श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज

दत्तोपासनेचे संजीवक, श्री गुरुचरित्राचे मूळ चरित्रनायक आणि कलीयुगातील भक्तांचे कामधेनू.

श्रीमद् परमहंस परिव्राजकाचार्य श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज यांचे समग्र अलौकिक चरित्र


विश्वाव्यापक तूंचि होसी । ब्रम्हा विष्णू व्योमकेशी ॥
धरिला वेष तू मानुषी । भक्तजन तारावया ॥

भगवान श्रीदत्तात्रेयांचा पहिला अवतार श्रीपाद श्रीवल्लभ यांच्यानंतर त्यांचे उत्तरावतार म्हणून श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज अवतरले. तेराव्या शतकाच्या उत्तरार्धात आणि चौदाव्या शतकाच्या प्रारंभी, ज्या वेळी धर्म ग्लानीस आला होता, त्या काळात त्यांनी दत्त उपासनेला एक नवी दिशा दिली. महाराष्ट्राच्या अध्यात्मिक व सांस्कृतिक जीवनात ते दीपस्तंभासारखे मार्गदर्शक ठरले. 'श्री गुरुचरित्र' या वेदतुल्य ग्रंथाचे ते मुख्य नायक आहेत. गुरुचरित्रातील अध्याय ११ ते ५१ मध्ये त्यांचे संपूर्ण जीवनचरित्र ग्रथित करण्यात आले आहे.

📊 श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी: संक्षिप्त जीवनपट

जन्म स्थान व तिथी लाडाचे कारंजा (जि. वाशीम, विदर्भ), पौष शुद्ध द्वितीया, शके १३०० (इ.स. १३७८).
माता / पिता व बालपण नाव सौ. अंबामाता व श्री माधव जोशी. मूळ नाव: 'नरहरी'.
मुंज व संन्यास दीक्षा मुंज: इ.स. १३८५ (वयाच्या ७ व्या वर्षी). काशी येथे श्री कृष्णसरस्वती कडून संन्यास दीक्षा (इ.स. १३८८).
मुख्य तपस्या स्थाने औदुंबर (१ वर्ष), नरसोबावाडी (१२ वर्षे), गाणगापूर (२३ वर्षे).
निजानंदीगमन / समाधी इ.स. १४५८ (माघ असित प्रतिपदा), कर्दळीवन / श्रीशैल्य पर्वत.

👶 जन्म, बालपण आणि अद्भुत ॐकार उच्चार

पूर्वावतारातील श्रीपाद श्रीवल्लभांच्या आशीर्वादाने कुरुगड्डीची अंबाबाई ही कऱ्हाडे ब्राह्मण घराण्यात जन्मली. तिचा विवाह कारंजा येथील माधव जोशी या शिवोपासकाशी झाला. या पवित्र दांपत्याच्या पोटी पौष शुद्ध द्वितीयेस शनिवारी माध्यान्हकाळी साक्षात श्रीदत्तप्रभूंनी सुपुत्र रूपाने जन्म घेतला. जन्मताच बाळ रडले नाही, तर त्यांनी स्पष्ट 'ॐ' असा उच्चार केला.

लहानपणापासून ते 'ॐ' कार व्यतिरिक्त दुसरा कोणताही शब्द बोलत नसत. त्यामुळे लोक त्यांना मुका समजायचे. वयाच्या सातव्या वर्षी त्यांच्या मुंजीचा बेत ठरला. मुंजीच्या वेळी त्यांनी लोखंडाला स्पर्श करून त्याचे ५२ कसी सोने करून दाखवले. मुंजीत गायत्री मंत्राची दीक्षा मिळताच, या बालकाने ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदाचे मंत्र स्पष्ट उच्चारून सर्व पंडितांना चकित केले. त्यानंतर लगेच आईकडे भिक्षा मागून त्यांनी तीर्थयात्रेला जाण्याचा मानस व्यक्त केला.

🚩 काशी प्रयाण, संन्यास दीक्षा व ७ मुख्य शिष्य

मातेच्या आग्रहास्तव १ वर्ष कारंजा येथे राहून, मातेला चार सुपुत्र होतील असा आशीर्वाद देऊन नरहरी श्री क्षेत्र काशीला निघाले. काशीमध्ये त्यांच्या कठोर साधनेने प्रभावित होऊन, वयोवृद्ध संन्यासी श्री कृष्णसरस्वती स्वामींनी त्यांना संन्यासाची चतुर्थाश्रम दीक्षा दिली आणि त्यांचे नाव 'श्री नृसिंह सरस्वती' असे ठेवले.

प्रयागक्षेत्री तीन वर्षांच्या वास्तव्यात त्यांना अनेक शिष्य लाभले. त्यापैकी सात जणांना त्यांनी संन्यास दीक्षा दिली. हे सात पट्टशिष्य पुढीलप्रमाणे:

  1. माधव सरस्वती
  2. बाळकृष्ण सरस्वती
  3. उपेंद्र सरस्वती
  4. सदानंद सरस्वती
  5. ज्ञानज्योती सरस्वती
  6. कृष्णसरस्वती
  7. सिद्ध सरस्वती (श्री गुरुचरित्राचे वक्ते)

🛕 पावन तीर्थक्षेत्रे: औदुंबर, नरसोबावाडी व गाणगापूर

काशी आणि उत्तरेतील प्रवास आटोपून स्वामीजी दक्षिणेकडे आले. त्यांनी स्थापन केलेली तीन मुख्य दत्तक्षेत्रे आज संपूर्ण जगभरातील भक्तांसाठी प्रेरणास्थाने आहेत:

१. श्री क्षेत्र औदुंबर (सांगली):

कृष्णा नदीच्या काठावर औदुंबर वृक्षाखाली त्यांनी १ चातुर्मास अनुष्ठान केले. येथेच त्यांच्या विमल पादुकांची स्थापना आहे.

२. श्री क्षेत्र नरसोबावाडी (कोल्हापूर):

कृष्णा-पंचगंगा संगमावर स्वामीजींनी १२ वर्षे (एक तप) वास्तव्य केले. या स्थानाला 'दत्तप्रभूंची राजधानी' मानले जाते. निघताना त्यांनी येथे 'मनोहर पादुका' स्थापन केल्या.

३. श्री क्षेत्र गाणगापूर (कर्नाटक):

भीमा-अमरजा संगमावर स्वामीजींनी सर्वाधिक म्हणजे २३ वर्षे वास्तव्य केले. वांझ म्हशीचे दूध काढणे, कुंभार आणि दरिद्री ब्राह्मणाचे दैन्य हरण करणे, म्लेच्छ राजाचा आजार बरा करणे यासारख्या शेकडो लीला त्यांनी येथे केल्या.

📜 अद्वैत श्री गुरुपीठिका / गुरुपरंपरा

क्रम आचार्य / सद्गुरूंचे नाव स्थान / परंपरा
१ - ४ श्री शंकर → श्री विष्णू → श्री ब्रह्मा → श्री वसिष्ठ मूळ पीठाधिपती
५ - १० पराशर → व्यास → शुक → गौडपादाचार्य → गोविंदाचार्य → श्रीमद् आद्य शंकराचार्य वैदिक अद्वैत परंपरा
११ - २५ विश्वरूपाचार्य ... विद्यारण्य → मालियानंद → देवतीर्थ → सरस्वती यादवेन्द्र → कृष्णसरस्वती दंडी संन्यासी गुरुपीठ
२६ श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज दत्तावतार द्वितीय स्वरूप

⚖️ श्री नृसिंह सरस्वती व प. पू. टेंबे स्वामी: अद्भूत साम्य

श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी हे साक्षात ईश्वरी अवतार होते, तर १९ व्या शतकातील प. पू. श्रीमत् वासुदेवानंद सरस्वती (टेंबे) स्वामी महाराज हे आधुनिक काळातील मानवरूपी नृसिंह सरस्वतीच मानले जातात. दोघांच्या जीवनकार्यात कमालीचे साम्य दिसून येते:

  • दोघांचा जन्म विदर्भ-कोकण परंपरेत झाला (कारंजा / माणगाव).
  • दोघांनी बालपणीच मौंजीत गायत्री सिद्ध करून अगाध वेदविद्येचे दर्शन घडवले.
  • दोघांनी संन्यासधर्म स्वीकारून आसेतू हिमाचल अनवाणी पायांनी पदभ्रमण केले.
  • टेंबे स्वामींनीच जगात गुप्त झालेल्या कारंजा (जन्मस्थान) आणि पीठापूर या दत्तस्थानांचा शोध लावून ते नावारूपाला आणले.

🌸 कर्दळीवन महाप्रस्थान व समाधी प्रसंग

इ.स. १४५८ (बहुधान्य नाम संवत्सर, माघ असित प्रतिपदा, शुक्रवारी) गाणगापूरची ख्याती वाढल्यानंतर, म्लेच्छ राजाच्या आगमनानंतर स्वामीजींनी गुप्त रूपात राहण्याचा निर्णय घेतला. त्यांनी शिष्यांना श्रीशैल्य पर्वताकडे (कर्दळीवन) चालण्याचे सांगितले.

पाताळगंगेच्या पात्रात कर्दळीच्या पानांवर पुष्पांचे आसन तयार करण्यात आले. स्वामीजी त्यावर विराजमान झाले आणि प्रवाहाच्या दिशेने पुढे गेले. जाताना त्यांनी भक्तांच्या सांत्वनासाठी चार प्रसादाची शेवंतीची फुले पाठवली. पुढे हेच श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी ३०० वर्षांनंतर कर्दळीवनातून श्री अक्कलकोट स्वामी समर्थ रूपात प्रकट झाले, अशी दत्त संप्रदायाची गाढ श्रद्धा आहे.

🙏 श्री नृसिंह सरस्वती आर्त प्रार्थना

अनसूयात्मज हे जगपालका । तुजविणा कुणि ना जगि बालका ।
तरि कथी स्मरूं मी कवणाप्रति । शरण मी नरसिंहसरस्वती ॥ १ ॥

मज कडोनिच घेऊनी चाकरी । मगहि देशिल योग्य न ते जरी ।
शिशुस मोबदला कुणि मागती । कथि बरे नरसिंहसरस्वती ॥ ३ ॥

तव कृपेविण जीवचि घाबरे । अभय दे शिरि ठेवचि हस्त रे ।
तव पथा गुरू वासचि पाहती । करि दया नरसिंहसरस्वती ॥ ६ ॥

🕉️ समारोप

श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज हे महाराष्ट्राच्या अध्यात्मिक इतिहासातील 'युगपुरुष' आहेत. त्यांनी स्थापन केलेल्या औदुंबर, नृसिंहवाडी आणि गाणगापूर या पावन क्षेत्रांवर आजही लाखो भाविकांच्या मनोकामना पूर्ण होतात. अधिक संत चरित्रे वाचण्यासाठी आमचा संत साहित्य विभाग नक्की पहा.

॥ इति श्री नृसिंह सरस्वती स्वामी चरित्र संपूर्ण ॥
॥ अवधूत चिंतन श्री गुरुदेव दत्त ॥