आत्मस्थिति मज नको हा विचार । देईं निरंतर चरणसेवा ॥१॥
जन्मोजन्मीं तुझा दास पुरुषोत्तमा । हे चि गोडी माझ्या देई जीवा ॥ध्रु.॥
काय सायुज्यता मुक्ति हे चि गोड । देव भक्त कोड तेथें नाहीं ॥२॥
काय तें निर्गुण पाहों कैशा परी । वर्णू तुझी हरी कीर्ती कैसी ॥३॥
गोड चरणसेवा देवभक्तपण । मज देवा झणें दुराविसी ॥४॥
जाणिवेपासूनि सोडवीं माझ्या जीवा । देईं चरणसेवा निरंतर ॥५॥
तुका म्हणे गोडा गोड न लगे प्रीतिकर । प्रीति ते ही सार सेवा हे रे ॥६॥
मला आत्मस्थिती किंवा ज्ञानाचा विचार नको आहे, मला फक्त तुझ्या चरणांची निरंतर सेवा दे. हे पुरुषोत्तमा, प्रत्येक जन्मी मी तुझा दास राहावे, हीच गोडी माझ्या जीवाला दे. मला सायुज्य मुक्ती नको आहे, कारण तिथे देव आणि भक्ताचे कौतुक उरत नाही. ते निर्गुण स्वरूप मी कसे पाहू आणि तुझी कीर्ती कशी वर्णू? देव आणि भक्ताचे नाते व चरणसेवा गोड आहे, मला यापासून दूर करू नकोस. माझ्या जीवाला कोरड्या ज्ञानापासून सोडव आणि चरणसेवा दे. तुकाराम महाराज म्हणतात की, केवळ गोड असणे पुरेसे नाही तर त्यात प्रेम असले पाहिजे, आणि ती प्रीती म्हणजेच तुझी सेवा आहे.