न करीं पठन घोष अक्षरांचा । बीजमंत्र आमुचा पांडुरंग ॥१॥
सर्वकाळ नामचिंतन मानसीं । समाधान मनासी समाधि हे ॥ध्रु.॥
न करीं भ्रमण न रिघें कपाटीं । जाईन तेथें दाटी वैष्णवांची ॥२॥
अनु नेणें कांहीं न वजें तपासी । नाचें दिंडीपाशीं जागरणीं ॥३॥
उपवास व्रत न करीं पारणें । रामकृष्ण म्हणें नारायण ॥४॥
आणिकांची सेवा स्तुती नेणें वाणूं । तुका म्हणे आणु दुजें नाहीं ॥५॥
सर्वकाळ नामचिंतन मानसीं । समाधान मनासी समाधि हे ॥ध्रु.॥
न करीं भ्रमण न रिघें कपाटीं । जाईन तेथें दाटी वैष्णवांची ॥२॥
अनु नेणें कांहीं न वजें तपासी । नाचें दिंडीपाशीं जागरणीं ॥३॥
उपवास व्रत न करीं पारणें । रामकृष्ण म्हणें नारायण ॥४॥
आणिकांची सेवा स्तुती नेणें वाणूं । तुका म्हणे आणु दुजें नाहीं ॥५॥
संत तुकाराम महाराज म्हणतात, मी मोठ्याने वेदांचे किंवा अक्षरांचे पठण करत नाही, कारण आमचा एकमेव बीजमंत्र पांडुरंग हाच आहे. मनात सर्वकाळ नामस्मरण चालणे आणि त्यामुळे मनाला समाधान मिळणे हीच माझी समाधी आहे. मी कुठेही तीर्थाटनाला किंवा गुहेत तपश्चर्या करायला जात नाही; कारण मी जिथे जाईन तिथे मला वैष्णवांची गर्दीच भेटते. मला तपाचे कसलेही ज्ञान नाही आणि मी तपाला जातही नाही, मी तर फक्त दिंडीजवळ जागरणात आनंदाने नाचतो. मी कोणतेही विशेष उपवास किंवा व्रते करत नाही; मी सतत राम, कृष्ण आणि नारायण या नामांचा जप करतो. मला इतर कोणाचीही सेवा किंवा स्तुती करणे ठाऊक नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, माझ्या मनात विठ्ठलाशिवाय दुसरे काहीही नाही.