नव्हे धीर कांहीं पाठवूं निरोप । आला तरीं कोप येऊ सुखें ॥१॥
कोपोनियां तरी देईंल उत्तर । जैसें तैसें पर फिरावूनि ॥ध्रु.॥
नाहीं तया तरी काय एक पोर । मज तों माहेर आणीक नाहीं ॥२॥
तुका म्हणे असे तयामध्यें हित । आपण निवांत असों नये ॥३॥
कोपोनियां तरी देईंल उत्तर । जैसें तैसें पर फिरावूनि ॥ध्रु.॥
नाहीं तया तरी काय एक पोर । मज तों माहेर आणीक नाहीं ॥२॥
तुका म्हणे असे तयामध्यें हित । आपण निवांत असों नये ॥३॥
तुकाराम महाराज म्हणतात की देवाचा निरोप मिळण्यासाठी आता मनाचा धीर सुटला आहे. मी निरोप पाठवतो, कदाचित देवाचा माझ्यावर राग आला तरी चालेल, पण रागवून तरी तो काहीतरी उत्तर देईल. त्याला अनेक मुले असतील, पण माझ्यासाठी मात्र त्याच्याशिवाय दुसरे कोणतेही माहेर नाही. आपण शांत बसून न राहता सतत प्रयत्न करत राहण्यातच आपले हित आहे.