परमानंदा परमपुरुषोत्तमरामा । अच्युता अनंता हरि मेघश्यामा ।
अविनाशा अलक्षा परता परब्रम्हा । अकळकळा कमळापती न कळे महिमा ॥१॥
जय देव जय देव जया जी श्रीपती । मंगळशुभदायका करीन आरती ॥ध्रु.॥
गोविंदा गोपाळा गोकुळरक्षणा । गिरिधरकर भवसागरतारक दधिमथना ।
मधुसूदन मुनिजीवन धरणीश्रमहरणा । दीनवत्सळ सकळां मूळ जय जयनिधाना ॥२॥
विश्वंभरा सर्वेश्वर जगदाधारा । चक्रधर करुणाकर पावन गजेंद्रा ।
सुखसागर गुणआगर मुगुटमणी शूरा । कल्याणकैवल्यमूर्ति मनोहरा ॥३॥
गरुडासना शेषशयना नरहरी । नारायणा ध्याना सुरहरवरगौरी ।
नंदा नंदनवंदन त्रिभुवनांभीतरी । अनंतनामीं ठसा अवतारांवरी ॥४॥
सगुणनिर्गुणसाक्ष श्रीमंत संतां । भगवाना भगवंता कालकृदांता ।
उत्पत्तिपाळणपासुन संहारणसत्ता । शरण तुकयाबंधु तारीं रिति बहुतां ॥५॥
हे परमानंदा, परमपुरुषोत्तमा रामा, अच्युता, अनंता, मेघश्यामा हरये! तू अविनाशी, अलक्ष्य, परब्रह्म स्वरूप आणि लक्ष्मीचा पती आहेस; तुझा अगाध महिमा कोणालाही कळत नाही. हे सर्व मंगळ आणि शुभ देणाऱ्या श्रीपती भगवंता, तुझा विजय असो! मी तुझी आरती करतो. हे गोविंदा, गोपाळा, गोकुळाचे रक्षण करणाऱ्या, गोवर्धन पर्वत उचलणाऱ्या, भवसागरातून तारणाऱ्या आणि मधु दैत्याचा संहार करणाऱ्या देवा, तू दीनांचा कैवारी आणि सर्वांचे मूळ स्थान आहेस. तू विश्वाचा आधार, चक्रधारी, करुणाकरणारा, सुखाचा सागर आणि कल्याणकारी कैवल्यमूर्ती आहेस. तू गरुडावर आरूढ होणारा, शेषावर शयन करणारा, नरसिंह रूप धारण करणारा आणि त्रिभुवनात पूजनीय असलेला नंदकुमार आहेस. तू सगुण-निर्गुण रूपात संतांचा श्रीमंत दाता, काळाचाही काळ आणि उत्पत्ती, स्थिती व लयाचा स्वामी आहेस. तुकाराम महाराजांचे बंधू म्हणतात, हे देवा, मी तुला शरण आलो आहे, माझ्यासारख्या अनेक दीनांचा उद्धार कर.