तुम्ही बैसलेती निर्गुणाचे खोळे । आम्हां कां हे डोळे कान दिले ॥१॥
नाइकवे तुझी अपकीर्ति देवा । अव्हेरली सेवा न देखवे ॥ध्रु.॥
आपुले पोटीं तों राखियेला वाव । आम्हांसी कां भाव अल्प दिला ॥२॥
तुका म्हणे दुःखी असें हें कळों द्या । पुढिलिया धंद्या मन नेघे ॥३॥
नाइकवे तुझी अपकीर्ति देवा । अव्हेरली सेवा न देखवे ॥ध्रु.॥
आपुले पोटीं तों राखियेला वाव । आम्हांसी कां भाव अल्प दिला ॥२॥
तुका म्हणे दुःखी असें हें कळों द्या । पुढिलिया धंद्या मन नेघे ॥३॥
हे देवा, तू स्वतः निर्गुण रूपात अलिप्त राहून बसला आहेस आणि आम्हाला मात्र डोळे अन् कान देऊन या जगात पाठवले आहेस. जगामध्ये होणारी तुझी निंदा किंवा तुझी अपकीर्ती माझ्याने ऐकवली जात नाही आणि तुझ्या सेवेचा होणारा अव्हेर माझ्याने पाहवला जात नाही. तू स्वतःच्या पोटी सर्वांना सामावून घेणारा महान आहेस, मग आम्हाला असा अल्प भाव का दिलास? जगद्गुरू तुकाराम महाराज म्हणतात, देवा, माझे हे दुःख तू समजून घे. आता यापुढील सांसारिक उद्योगांमध्ये माझे मन मुळीच लागत नाही.