देवावरिल भार । काढूं नये कांहीं पर ॥१॥
तानभुके आठवण । घडे तें बरें चिंतन ॥ध्रु.॥
देखावी निश्चिती । ते चि अंतर श्रीपती ॥२॥
वैभव सकळ । तुका मानितो विटाळ ॥३॥
तानभुके आठवण । घडे तें बरें चिंतन ॥ध्रु.॥
देखावी निश्चिती । ते चि अंतर श्रीपती ॥२॥
वैभव सकळ । तुका मानितो विटाळ ॥३॥
आपल्या जीवनाचा सर्व भार देवावरच सोपवावा, तो कधीही काढून घेऊ नये. तहान-भूख विसरून देवाची आठवण होणे, हेच खरे चिंतन होय. मनात निश्चिंतता असावी; अन्यथा निश्चिंततेचा अभाव म्हणजेच श्रीपती देवांपासून दुरावा होय. तुकाराम महाराज म्हणतात की, भगवद्भक्तीशिवाय असणारे सर्व लौकिक वैभव मी विटाळासमान तुच्छ मानतो.