वेदपुरुष तरि नेती कां वचन । निवडूनि भिन्न दाखविलें ॥१॥
तुझीं वर्में तूं चि दावूनि अनंता । होतोसी नेणता कोण्या गुणें ॥ध्रु.॥
यज्ञाचा भोक्ता तरि कां नव्हे सांग । उणें पडतां अंग क्षोभ घडे ॥२॥
वससी तूं या भूतांचे अंतरीं । तरि कां भेद हरी दावियेला ॥३॥
तपतिर्थाटणें तुझे मूर्तिदान । तरि कां अभिमान आड येतो ॥४॥
आतां क्षमा कीजे विनवितो तुका । देऊनियां हाका उभा द्वारीं ॥५॥
हे अनंता, वेदांनी 'नेति नेति' (हे नव्हे, हे नव्हे) असे म्हणून तुझा पार शोधण्याचा प्रयत्न केला आणि सर्व वेगळे करून दाखवले. तूच तुझी गुपिते दाखवतोस आणि पुन्हा न जाणल्यासारखा अज्ञानी का बनतोस? तू यज्ञाचा भोक्ता आहेस, मग यज्ञाच्या कर्मात थोडे जरी उणे पडले तरी क्षोभ का होतो? तू सर्व प्राण्यांच्या अंतर्यामी वसतोस, मग हा उच्च-नीच असा भेद का दाखवलास? तप आणि तीर्थाटनाने तुझी प्राप्ती होते, मग भक्ताच्या मनात अभिमान का आड येतो? तुकाराम महाराज म्हणतात की, हे देवा, मी तुझ्या दारी हाक मारून उभा आहे, माझ्या या प्रश्नांबद्दल मला क्षमा कर.