नामाची आवडी तोचि जाणा देव । न धरी संदेह कांहीं मनीं ॥१॥
ऐसें मी हें नाहीं बोलत नेणता । आनुनि संमता संतांचिया ॥ध्रु.॥
नाम ह्मणे तया आणीक साधन । ऐसें हें वचन बोलो नये ॥२॥
तुका ह्मणे सुख पावे या वचनीं । ज्याचीं शुद्ध दोन्ही मायबापें ॥३॥
ऐसें मी हें नाहीं बोलत नेणता । आनुनि संमता संतांचिया ॥ध्रु.॥
नाम ह्मणे तया आणीक साधन । ऐसें हें वचन बोलो नये ॥२॥
तुका ह्मणे सुख पावे या वचनीं । ज्याचीं शुद्ध दोन्ही मायबापें ॥३॥
ज्याला नामाची आवड आहे, त्यालाच प्रत्यक्ष देव जाणावे. याबद्दल मनात कोणताही संशय धरू नये. तुकाराम महाराज म्हणतात की, मी हे अज्ञानाने किंवा स्वतःच्या मनाने बोलत नसून संतांच्या संमतीनेच सांगत आहे. जो भगवंताचे नामस्मरण करतो, त्याला इतर कोणत्याही साधनाची गरज उरत नाही. ज्याचे आई-वडील दोन्ही शुद्ध प्रवृत्तीचे आहेत, त्यालाच या वचनाचा खरा आनंद आणि अनुभव मिळतो.