सार्थ निळोबाराय गाथा : मंगलाचरण

नमोजी पंढरिराया ।
हत्कमलवासीया गुरुनाथा ॥१॥
तुमचा अनुग्रह लाधलों ।
पात्र झालों महा सुखा ॥२॥
सकळ संत करिती कृपा ।
दाविला सोपा निज मार्ग ॥३॥
निळा म्हणे दिवस रात्रीं ।
गातों वक्त्रीं गुण नाम ॥४॥

सकळा मंगळांचे धाम ।
ज्याचेनि विश्राम विश्रांती ॥१॥
तो हा पंढरीचा रावो ।
सकळां ठावो कल्याणा ॥२॥
ज्याचेनी सुखा सुखपण ।
ज्याचेनी त्रिभुवन रुपस ॥३॥
निळा म्हणे ज्याचेनि निगमा ।
आणिली गरिमा जाणिवेची ॥४॥

नमोजि विश्वतीता ।
विश्रवव्यापका श्रीअनंता ।
परात्परा सद्गुरुनाथा ।
ईश्रवरनियंता सकळादी ॥१॥
तुमचा अनुग्रहो झालिया ।
निरसे मोह ममता माया ।
करुनी उपदेश ब्रम्हया ।
निजात्मपदी स्थापिसी ॥२॥
सनकादिकांचे चिंतन ।
नाम तुमचे अनुसंधान ।
त्यातें स्वरुप स्थिती पावउन ।
ठेविसी निमग्न निजानंदी ॥३॥
शुक्र प्रल्हाद नारद ।
पावोनिया तुमचा बोध ।
करिती सदा ब्रम्हानंद ।
तारिती कीर्तने आणि‍का ॥४॥
निळा म्हणे परमानंदा ।
परात्परा सच्चिदानंदा ।
सद्गुरुराया निजात्मबोधा ।
कृपेस्तव लाहिजे तुमाचिये ॥५॥

परात्परा सच्चिदानंदा ।
परिपूर्णा जी आनंदकंदा ।
जगदीशा विश्रवंद्या ।
विश्वव्यापक अनंता ।।१।।
भक्‍तवत्सला कृपासिंधु ।
तापत्रयहरणा दीनबंधु ।
तुझ्या नामी अगाध बोधु ।
भक्त पावती भाविंक ॥२॥
परमपुरुषा गुणातीता ।
अव्यया अक्षरा जी अव्यक्ता ।
विश्रवमंगळा रुक्मिणी कांता ।
पुंडलिकवरदा पंढरीशा ॥३॥
निरंजना निर्विकारा ।
निर्विकल्पा जगदोध्दारा ।
वेदवेदांतसागरा ।
विश्रवंभरा कल्पादि ॥४॥
भावाभावविवर्जिता ।
सगुणनिर्गुणा गुणातीता ।
निळया स्वामी कृपावंता ।
चरणी माथा तुमचिये ॥५॥

आतां आठवूं पाउलें ।
सकुमार चांगले इटे ते ॥१॥
तेणें प्रसन्न्‍ होती गुरु ।
संत मुनिश्वरु करुणाब्धी ॥२॥
आदर त्यांचा ईटेवरी ।
तो मज निर्धारीं जाणवला ॥३॥
निळा म्हणे जिवीं ते ध्यातां ।
कृत्यकृत्यता करितील ॥४॥

वेदवक्ता नारायण ।
तोचि तो आपण सर्वदृष्टा ॥१॥
वदवी सेवकाची वाणी ।
आपुल्या गुणी प्रवर्तपुनी ॥२॥
परम गुह्यार्थ् तोचि प्रगटी ।
आपण पोटीं संचारोनी ॥३॥
निळा म्हणे विठ्ठल हरी ।
वक्ता वैखरी तो वाचा ॥४॥

अगा ये षड्गुण भाग्यवंता ।
समग्र लक्ष्मीचिया कांता ।
समग्र यशातें तूं धरिता ।
समग्र ऐश्रवर्यता तुज अंगी ॥१॥
समग्र औदार्यलक्षणीं ।
समग्र वैराग्याची खाणी ।
मग्र ज्ञानशिरोमणी ।
समग्र षड्गुणी संपन्ना ॥२॥
यशें थोरविला मारुति ।
विभीषण केला लंकापती ।
औदार्य देऊनी कर्णा हाती ।
कीर्ति दिगंती फाकविली ॥३॥
ज्ञानें उपदेशिला चतुरानन ।
ऐश्वर्य वाढविला अर्जुन ।
वैराग्यशुकार्ते बोधून ।
ब्रम्ह सनातन पावविला ॥४॥
निळा म्हणे इहीं अगाध लक्षणी ।
वंद्य सुरासुरां तूं त्रिभुवनी ।
माझी अलंकारुनियां वाणी ।
प्रवर्तवावी स्तवनीं आपुलिया ॥५॥