आधीं तूं मुक्तचि होतासिरे प्राणीया ।
परि वासनें पापिणीया नाडिलासी ।
आधीचे आठवी मग घेई परी ।
हरिनाम जिव्हारी मंत्रसार ॥१॥
आदि मध्य हरि ऊर्ध्व में वैकुंठ ।
जाईल वासना हरि होईल प्रगट ॥धृ॥
एकतत्त्व धरी हरिनाम गोड ।
येर तँ काबाड विषय ओढी॥
नाम में सांडी वासना पापिणी ।
एक नारायणी चाड धरी ॥२॥
मुक्ताई मुक्तलग सांडिली वासना।
मुक्तामुक्ती राणा हरिपाउँ ।
नामाचेनि पोर्ट जळती पापराशी ।
न येती गर्भवासीं अरे जाना॥३॥
हे मानवा, जन्माला येताना मूळचा तू मुक्त आणि शुद्धच होतास, परंतु या पापी वासनेने (इच्छांनी) तुला जाळ्यात ओढले आणि तुझी फसवणूक केली. म्हणूनच, तुझे ते मूळचे शुद्ध रूप आठव आणि जिभेवर सदैव हरीच्या नावाचा श्रेष्ठ मंत्र धारण कर. सृष्टीच्या सुरुवातीला, मध्ये आणि अगदी वैकुंठासारख्या उच्च स्थानीही केवळ हरीच भरलेला आहे; जेव्हा मनातील वासना नष्ट होईल, तेव्हा हरी तुझ्यासमोर प्रकट होईल. संसारात इतर सर्व गोष्टी म्हणजे केवळ विषयांची ओढ लावणारे व्यर्थ कष्ट (काबाडकष्ट) आहेत, त्यामुळे ते सोडून देऊन एकच गोड हरिनाम अंतःकरणात धर. नामाच्या बळावर या पापी वासनेचा त्याग कर आणि मनात केवळ एका नारायणाचीच आस ठेव. मुक्ताबाई म्हणतात, मी माझ्या मुक्त आत्मरूपाशी एकरूप होऊन सर्व वासना सोडून दिल्या आहेत आणि मुक्तांनाही मुक्ती देणारा जो हरी, तोच आमचा राजा झाला आहे. या नामाच्या उदरात मोठ्या मोठ्या पापांच्या राशी जळून खाक होतात आणि हे लक्षात ठेव की, हरीचे नाम घेणारे लोक पुन्हा कधीही जन्म-मरणाच्या फेऱ्यात (गर्भवासात) येत नाहीत.