सार्थ मुक्ताबाई गाथा : हळदीचे अभंग

मुक्ताबाई आत्मज्ञानाचा प्रसंग एका विवाहाच्या रूपकातून मांडताना म्हणतात— या संसार नावाच्या नगरामध्ये (जीवाच्या कल्याणासाठी) संतांचे वऱ्हाड आले आहे आणि येथे परमार्थ रूपाने एक उत्तम नवरदेव (वर) सिद्ध झाला आहे. तो नवरदेव हातामध्ये (संयमाचे व साधनेचे) कंकण बांधून वटेश्वर म्हणजेच वटवृक्षासारख्या स्थिर, अविनाशी परमात्म्याच्या स्वरूपात उभा आहे. हा वर 'शांती' नावाच्या नववधूशी (नवरीशी) विवाह करण्यासाठी सज्ज झाला आहे. मुक्ताबाई म्हणतात, हा वटेश्वर म्हणजेच प्रत्यक्ष परब्रह्म असून, हा आत्मसाक्षात्कार कोणत्याही कष्टाविना सहज आणि सिद्ध अवस्थेत प्राप्त झाला आहे.