सुंदर बाळका म्हणती गोपिका यशोदा रोहिणी सन्मुखा । आदि नाटका नाच व्यापका मिळालिया अनेका ।
सर्व पाळका सकळ चाळका सुखदाता सकळिका । धिमी धिमी बाळा नाचे वहिला म्हणती मायादिका ॥१॥
कृष्णा नाव रे व्यापका । म्हणाताती गोपिका ॥धृ॥
दणदण मेदनी वाजत वाम चरणनिघातें । थोंगीत थोंगीत थाक तोडीत चित्त अनुकारें संगीतें ।
टाळछंदें मन वेधें टाळी वाजे अनुहातें । धिम धिम धिमतांग थोंकीत ताळछंदें सांवळें नाचतें ॥२॥
गुप्त प्रगटीत थाक दावित स्थुळ सुक्ष्म आनंदें । धिगीतां धिगीतां वाजती गजरें शास्त्राचेनी विवादें ।
घटतन घटतनं शब्दे बोलती तार्किक गेले भेदें । गर गर गर गर भोवरी देत अवतार संबंधे ॥३॥
रणुझुणु रणझुणु वाजती श्रुति नेति नेति उअच्चारी । आत्मा हा व्यापक नाटक त्रैलोक्य पडलें फेरी ।
yशोदा रोहिणी वृद्ध गौळणी नाचत देह विसरी । पक्षी चारा विसरलें पवन मुख पसरे अंबरी ॥४॥
देव विमानीं पहाती गगनीं ब्रह्मा नाचताहे yेउनी । इंद्र ऐरावत नाचत जवळील ब्रह्मास्पती तो मुनी ।
गण गधर्व देव सर्व तेहतीस कोटी मिळोनी । कुबेर पोटा नाचत मोठा कृष्णांछंन घेउनी ॥५॥
शेष वासुकि नाचत वेंगीं चवदा भुवनें माथां । वराह गाढा पृथ्वी दाढां नाचे विसरुनि चिंता ।
तृणें तरुवरें पर्वत कुंजर लाचावले अनंता । सगुण निर्गुण अजंगम स्थावर वेधले अच्युता ॥६॥
घुळु घुळु घुळु घुळु कंकण वाजती बाहुभूषित भूषणां । तो परात्पर त्रैलोक्य सुंदर जगाचिया जीवना ।
खुण खुण संतबोलती संत घांगुरले हरिचरणा । दृष्टी देखिला सबाह्म निवाला एकशरण जनार्दना ॥७॥
(हा श्रीकृष्णाच्या अद्भुत नृत्याचे वर्णन करणारा अत्यंत लयबद्ध अभंग आहे) यशोदा आणि रोहिणीच्या समोर, जगाचा चालक आणि पाळणारा असलेला तो आदिनावट (नट) कृष्ण गोपींच्या मध्ये सुंदर नृत्य करत आहे. त्याच्या डाव्या पायाच्या आदरामुळे पृथ्वी दणदणत आहे. तो संगीताच्या तालावर, टाळछंदावर आणि अनाहत नादावर 'धिम धिम' करत नाचत आहे. त्याचे नृत्य कधी गुप्त तर कधी प्रकट होते; ते पाहून शास्त्रांचे आणि तर्कांचे सर्व भेद गळून पडतात. त्याचे पैंजण 'रणझुण' वाजत असून, ज्याला वेदही 'नेति नेति' (अंत नाही) म्हणतात, तो आत्मा आज गोकुळात नाचत आहे. त्याचे हे नृत्य पाहून यशोदा, रोहिणी आणि वृद्ध गवळणी देहभान विसरल्या; पक्षी चारा विसरले आणि वाराही स्तब्ध झाला. आकाशात विमानांतून देव पाहत आहेत, स्वतः ब्रह्मदेव, इंद्र आपल्या ऐरावतासह, आणि तेहतीस कोटी देव, गंधर्व एकत्र येऊन नाचत आहेत. कुबेर, चौदा भुवने डोक्यावर घेणारा शेषनाग, वराह देव सर्व चिंता विसरून नाचत आहेत. डोंगर, झाडे, पर्वत, जंगम आणि स्थावर सर्व सृष्टी या अच्युताच्या नृत्याने वेधून गेली आहे. त्याच्या हातातील कंकणे घुळुघुळु वाजत आहेत. संतांनी या रूपाची खुण ओळखली असून, ते हरीच्या चरणी लीन झाले आहेत. एकनाथ महाराज म्हणतात, हे रूप पाहून माझे मन शांत झाले आहे.